قرمز

در مسیحیت ، این نماد خون مسیح است که برای نجات مردم ریخته شده است ، و در نتیجه ، عشق او به مردم است. این رنگ آتش ایمان ، شهادت و شور پروردگار و همچنین پیروزی سلطنتی عدالت و پیروزی بر شر است. قرمز رنگ خدمات در جشن روح القدس ، یکشنبه نخل ، در هفته مقدس ، در روزهای بزرگداشت شهدایی است که برای ایمان خود خون ریختند. گل سرخ نشان دهنده خون ریخته شده و زخم های مسیح است ، جامی که "خون مقدس" را دریافت می کند. بنابراین ، این نماد تولد دوباره در این زمینه است. در تقویم وقایع شادمانی که به مسیح ، مادر خدا و مقدسین اختصاص داده شده بود ، با رنگ قرمز مشخص شد. از تقویم کلیسا ، سنتی به ما برجسته شده است که تاریخ تعطیلات را با رنگ قرمز برجسته می کند. عید پاک مسیح در کلیساها با جامه های سفید به نشانه نور الهی آغاز می شود. اما در حال حاضر مراسم معاشرت عید پاک (در برخی از کلیساها رسم است که لباسها را عوض کنند ، به طوری که کشیش هر بار با لباس دیگری از رنگ متفاوت ظاهر شود) و کل هفته در لباس های قرمز خدمت می شود. غالباً از روپوش قرمز قبل از ترینیتی استفاده می شود.

نشانه ها و نمادهای مسیحیت

این یک گزیده از داستان طولانی در مورد تصویر مقدس مسیح است، اما ارزش یک فصل مستقل است. این مفهوم را در راه مسیح توضیح می دهد و بعضی وقت ها مقدسین، دست راست خود را در تصویر مقدس نگه می دارند، همانطور که در بالا نشان داده شده است.

برای هر یک از مسیحیان ارتدوکس یا کاتولیک، دست راست مسیح در تصویر یک نمایش غیرمنتظره، برکتی برای بلند شدن است. آماده سازی این نوع دست در مجسمه، زمانی که دیگران برکت می دهند، توسط روحانیت تکرار می شوند، بنابراین مقدسین، اگر روحانی باشند، اغلب دست راست خود را به همان شیوه نگه می دارند.

نماد نعمت ها

این انگشتان "IC XC"، یک علامت به طور گسترده ای استفاده می شود چهار حرف عیسی (IHCOYC) مسیح (XPICTOC) در یونانی است. این به خاطر نام مسیح است، ما نجات یافته ایم و برکت را قبول می کنیم: "همه چیز در آسمانها، زمین و زیرزمینی، اسم عیسی را شنید، هر زانو دراز کشید؛" (پیتر پیلی / فیلیپ فیل 2:10 / فیلیپی).

سه انگشت مسیح، هر دو "من" و "ایکس"، تثلیث خدا، پدر، پسر و روح القدس را تشخیص می دهند. انگشت و انگشت تماس تنها "C" نیست، بلکه ثابت شده است که بدن بدن است: ترکیبی از طبیعت الهی و انسانی در بدن عیسی مسیح ساخته شده است.

بازگشت مسیح

مسیحیان اولیه، بازگشت مسیح را « امید متبارک » میدانستند (تیطس باب ۲ آیه ۱۳). آنها انتظار داشتند تمام پیشگوییها و وعدههای کتاب مقدس در ظهور دوم تحقق یابند، زیرا این هدف مسیحیت است. تمام کسانی که مسیح را دوست دارند، منتطر روزی هستند تا بتوانند رو در رو با او همنشین شوند. سخنان او در آن آیات، به نوعی نزدیکی و صمیمیت را که ما نه تنها با مسیح بلکه با یکدیگر نیز خواهیم داشت، اشاره دارند.

مسیحیان به این وعده معتقدند، زیرا کتاب مقدس ما را از تحقق آن مطمئن میسازد. ما این اطمینان را داریم، زیرا سخنان عیسی را باور داریم که فرمود، « دوباره میآیم » (یوحنا باب ۱۴ آیه ۳). درست همانطور که آمدن نخست مسیح پیشگویی شد، آمدن دوباره او نیز حتی در عهد قدیم پیشگویی شده است. پیش از طوفان، خدا به خنوخ که بزرگ و سر سلسله قوم بود گفت که آمدن مسیح موعود در جلال، پایانی بر گناه خواهد بود. او پیشگویی نمود، « ببینید خداوند با دهها هزار نفر از مقدسین خود میآید تا بر همه آدمیان داوری کند و انسانهای شریری را که از روی شرارت، دست به اعمال شریرانه زدهاند و همه سخنان سختی که گناهکاران خدا ناشناس بر ضد خدا گفتهاند، محکوم سازد » (یهودا آیات ۱۴ و ۱۵).

هزار سال پیش از آنکه عیسی به این زمین بیاید، داود پادشاه نیز آمدن مسیح موعود برای گرد هم آوردن قوم خدا را پیشگویی نمود. « خدای ما میآید، امّا نه در سکوت، بلکه با آتش سوزنده که در پیشاپیش اوست و توفان سهمگین که در اطراف اوست. آسمانها و زمین را به گواهی میطلبد تا بر قوم خود داوری کند. او میفرماید: جمع شوید ای مؤمنانی که با قربانیهای خود با من پیمان بستید » (مزامیر باب ۵۰ آیات ۳ تا ۵).

آمدن دوباره عیسی بطور نزدیک با ظهور اول وی مرتبط است. نبوتهایی که تولد و رسالت او را پیشگویی نمودند، (برای مثال، پیدایش باب ۳ آیه ۱۵، میکا باب ۵ آیه ۲، اشعیا باب ۱۱ آیه ۱، دانیال باب ۹ آیات ۲۵ و ۲۶) بنیان امید و اطمینان ما، به وعدههای مربوط به آمدن دوباره او استوار است. مسیح « ظاهر شد تا با مرگ خود به عنوان قربانی، گناه را از بین ببرد… مسیح نیز یک بار به عنوان قربانی تقدیم شد تا بار گناهان آدمیان را به دوش گیرد و بار دوم که ظاهر شود برای کفارهً گناهان نخواهد آمد، بلکه برای نجات آنانی که چشم به راه او هستند میآید » (عبرانیان باب ۹ آیات ۲۶ و ۲۸).

حضرت عیسی مسیح (ع)

عیسی (عبری: ישוע،^[الف] یونانی باستان: Ἰησοῦς؛^[ب] حدود ۴ قبل از میلاد – ۳۰ / ۳۳ میلادی) که به عیسی مسیح و عیسی ناصری نیز معروف است

عیسی مسیح یا عیسی ناصری (۲-۷ (قبل از میلاد) - ۲۶-۳۶

در انجیل یوحنا، حنوکا عیدِ 'وقف' نامیده می‌شود (یوحنا10:22). حنوکا نامِ عیدی هشت روزه بود که به یادبود

 روشن شدن دوباره شمعدان‌ خانه خدا و وقفِ مجدد آن برگزار می‌شد. می‌گویند این شمعدان با اینکه روغنی

 که در آن ریخته بودند تنها برای یک روز کافی بود، به‌طرزی معجزه‌آسا تا هشت روز روشن ماند

عیسی به عنوان «خورشید عدالت» دانسته می‌شود: «تا آنکه تو، خورشید عدالت بالا بیایی و درمان در میان بال‌های او است.»یوحنا، عیسی را به «روشنایی جهان» تشبیه کرده‌است.

در مسیحیت نیز سالها قبل از تولد عیسی مسیح جشن هایی در شروع زمستان برگزار می شد. این جشن ها سبب می شد که بسیاری از مردم در زمان انقلاب زمستانی (شروع روزهای کوتاه و شب های بلند) شاد باشند و زمستان های سرد را با انتظار برای روزهای طولانی و نور و خورشید جشن بگیرند.   

انجیل متی

1
کتاب نسب نامه عیسی مسیح بن داود بن ابراهیم:
۲
ابراهیم اسحاق را آورد و اسحاق یعقوب را آورد و یعقوب یهودا و برادران او راآورد.
۳
و یهودا، فارص و زارح را از تامار آورد وفارص، حصرون را آورد و حصرون، ارام را آورد.
۴
و ارام، عمیناداب را آورد و عمیناداب، نحشون را آورد و نحشون، شلمون را آورد.
۵
وشلمون، بوعز را از راحاب آورد و بوعز، عوبیدرا از راعوت آورد و عوبید، یسا را آورد.
۶
ویسا داود پادشاه را آورد و داود پادشاه، سلیمان را از زن اوریا آورد.
۷
و سلیمان، رحبعام را آورد و رحبعام، ابیا را آورد و ابیا، آسا راآورد.
۸
و آسا، یهوشافاط را آورد و یهوشافاط، یورام را آورد و یورام، عزیا را آورد.
۹
و عزیا، یوتام را آورد و یوتام، احاز را آورد و احاز، حزقیا را آورد.
۱۰
و حزقیا، منسی را آورد ومنسی، آمون را آورد و آمون، یوشیا را آورد.
۱۱
ویوشیا، یکنیا و برادرانش را در زمان جلای بابل آورد.
۱۲
و بعد از جلای بابل، یکنیا، سالتیئل را آورد و سالتیئیل، زروبابل را آورد.
۱۳
زروبابل، ابیهود را آورد و ابیهود، ایلیقایم را آورد و ایلیقایم، عازور را آورد.
۱۴
و عازور، صادوق را آورد و صادوق، یاکین را آورد و یاکین، ایلیهود را آورد.
۱۵
و ایلیهود، ایلعازر را آوردو ایلعازر، متان را آورد و متان، یعقوب راآورد.
۱۶
و یعقوب، یوسف شوهر مریم راآورد که عیسی مسمی به مسیح از او متولدشد.
۱۷
پس تمام طبقات، از ابراهیم تا داودچهارده طبقه است، و از داود تا جلای بابل چهارده طبقه، و از جلای بابل تا مسیح چهارده طبقه.
۱۸
اما ولادت عیسی مسیح چنین بود که چون مادرش مریم به یوسف نامزد شده بود، قبل ازآنکه با هم آیند، او را از روح‌القدس حامله یافتند.
۱۹
و شوهرش یوسف چونکه مرد صالح بود ونخواست او را عبرت نماید، پس اراده نمود او رابه پنهانی رها کند.
۲۰
اما چون او در این چیزهاتفکر می‌کرد، ناگاه فرشته خداوند در خواب بروی ظاهر شده، گفت: «ای یوسف پسر داود، ازگرفتن زن خویش مریم مترس، زیرا که آنچه دروی قرار گرفته است، از روح‌القدس است،
۲۱
و اوپسری خواهد زایید و نام او را عیسی خواهی نهاد، زیرا که او امت خویش را از گناهانشان خواهد رهانید.»
۲۲
و این همه برای آن واقع شد تاکلامی که خداوند به زبان نبی گفته بود، تمام گردد
۲۳
«که اینک باکره آبستن شده پسری خواهدزایید و نام او را عمانوئیل خواهند خواند که تفسیرش این است: خدا با ما.»
۲۴
پس چون یوسف از خواب بیدار شد، چنانکه فرشته خداوند بدو امر کرده بود، بعمل آورد و زن خویش را گرفتو تا پسر نخستین خود رانزایید، او را نشناخت؛ و او را عیسی نام نهاد.
۲۵
و تا پسر نخستین خود رانزایید، او را نشناخت؛ و او را عیسی نام نهاد.