

سوره ی آل عمران
چون فرشتگان مریم را گفتند که خدا تو را به کلمه ای که نامش مسیح ابن مریم است بشارت میدهد که در دنیا و آخرت ابرومند و از مقربان درگاه خداست.
--------------
بقره
یهود بر این دعویند که نصاری را از حق چیزی در دست نیست و نصاری بر این دعوی که یهود را در صورتی که هر دو گروه در خواندن کتاب آسمانی یکسانند
-----------------
آل عمران
و آن گاه فرشتگان گفتند ای مریم همانا خداوند ترا برگزیده و پاکیزه گردانید و بر زنان جهانیان برتری بخشید.
---------------
آل عمران
همانا مثل خلقت عیسی در خارق العاده بودن به امر خدا مثل آدم ابولبشر است
-------------
بقره
و عیسی پسر مریم را معجزات آشکار دادیم و او را به روح القدس نیرو بخشیدیم
---------------
آل عمران
من از طرف خدا معجزی آورده ام و آن معجزه این است که از گل مجسمه مرغی ساخته و بر آن نفس قدسی بدمم تا به امر خدا مرغی گردد

سوره ی انعام
و اوست خدا در همه آسمانها و زمین که از نهان و آشکار و کلی و جزئی امور شما با خبر است و بدانچه میکنید اگاه است.
----------
سوره ی مائده
و یاد کن آن گاه که خدا به عیسی بن مریم گفت آیا تو مردم را گفتی که من و مادرم را دو خدای دیگر سوای خدای عالم اختیار کنید؟عیسی گفت خدایا تو از شبه و مثل و شریک منزهی هرگز مرا نرسد که چنین سخن به ناحق گویم چنانچه من این گفته بودمی تو میدانستی که تو از سرائر من آگاهی و من از سرتو آگاه نیستم همانا تویی که به همه اسرار غیب جهانیان کاملا آگاهی.
--------------
سوره ی بقره
هرگز یهودیان و نصاری از تو راضی و خشنود نخواهند شد مگر آن که پیروی از ایین آنها کنی
---------------
سوره ی مائده
کسانی را که خدا بر انها لعن و غضب کرده و آنان را به بوزینه و خوک مسخ نمود مانند کفار یهود که با حرمت حکم روز شنبه مخالفت خدا کردند و مسخ به بوزینه شدند امت عیسی که پس از نزول مائده آسمانی و مشاهده اعجاز مسیح باز کافر شدند و مسخ به خوک گردیدند
---------------

سوره ی مریم
و هم در حق پدر و مادر خود بسیار نیکی کرد و هرگز به احدی ستم نکرد و معصیت خدا را مرتکب نگردید.
------------
سوره ی آل عمران
به یاد آر وقتی که خداوند فرمود ای عیسی همانا من روح تو را قبض نموده و بر آسمان قرب خود بالا برم و تو را پاک و منزه از معاشرت و آلایش کافران گردانم و پیروان ترا بر کافران تا روز قیامت برتری دهم پس آن گاه بازگشت شما به سوی من خواهد بود که به حق حکم کنم در انچه بر سر آن با یکدیگر به خلاف و نزاع بر می خاستید.
--------------
سوره ی اعراف
پروردگار شما آن خدایی است که آسمانها و زمین را در شش روز خلق کرد آن گاه به خلقت عرش پرداخت روز را به پرده شب در پوشاند که با شتاب در پی آن پوید و خورشید و ماه و ستارگان را به اوامر او مسخر گردید ای بندگان اگاه باشید که ملک آفرینش خاص خداست و حکم نافذ فرمان اوست که منزه و بلند مرتبه و آفریننده عالمیان است.

پنجره را بازمیکنی و میسراید دلتنگی از فصل رویشی نو.بر پرچین خیال انگیز زندگی.پیچک مهربانی میپیچاند بر درخت ریشه از شور مهربانی.و میزداید غمها را در باور زمین.سایه ساری از گلچین سرودن زندگی در فصلی نو و برای تو میماند قصه های زمین در سراشیبی از حرفهایت.قلم بر پیکره خشک زمین جانی تازه میگیرد بر سلول های تراوش مغزی.قلب آهنگ تپیدن نو میگیرد و زمین سرد میشود از گرمای تابشی از کلمات بر ذهن انسان واژه میشود در سطر سطر دلش از شوریدگی های شور انگیز گفتن ها.پنجره را که باز میکنی.زمین حرفی نو دارد و کلمات واژه ای از سرودن.در کجای زندگی حروف را میچینی.زندگی خود حرف هائیست از سرودن برای کلماتی از گفتن ها.و واژه ها جملگانی از دلتنگی زمین میشود بر تاریخ گذشتن از عصر زندگی آجری.و قلم حرف میشود.و جمله بارش رویشی از کلمات.









